Eerwaarde Broeder, u staat op het punt de Donkere Kapittelzaal te betreden.

Zet uw geluid aan en gebruik bij voorkeur een koptelefoon. Neem de tijd en laat het rituaal in rust tot u komen.

De Kapittelzaal is bij schemer verlicht.

Laat de klanken en de zwaarte van de ruimte enkele ogenblikken op u inwerken...

Scroll langzaam naar beneden

Opening

Eerwaarde Meester

Bbr. Opzz., helpt mij dit Kapittel te openen. Bbr. Opzz., wil onderzoeken of het Kapittel naar behoren is gedekt.

De beide Opzieners kijken achter zich naar de poort en richten zich weer naar het Oosten.
1e Opziener

E.Mr., het Kapittel is naar behoren gedekt.

Eerwaarde Meester

In Orde Broeders! — Br. 1e Opz., bent U Soeverein Prins van het Rozekruis?

1e Opziener

De Roos aan het Kruis is mij bekend, E.Mr.

Eerwaarde Meester

Welke leeftijd hebt U, Br. 1e Opz.?

1e Opziener

De leeftijd van 33 jaren, de leeftijd van dieper inzicht en hoger menselijkheid.

Eerwaarde Meester

In welke tijd leven wij, Br. 1e Opz.?

1e Opziener

Wij leven in een moeilijke tijd, E.Mr., een tijd waarin de Duisternis dreigt het Licht te overwinnen, een tijd waarin het Woord steeds weer verloren dreigt te gaan.

Eerwaarde Meester

Br. 2e Opz., wat is Uw levenstaak?

2e Opziener

Waar Duisternis overheerst, wil ik Licht brengen. Waar het Woord verloren dreigt te gaan, wil ik het behouden. Met hoofd, hart en hand wil ik de geest van de O.B.d.H. uitdragen als liefde van mens tot mens.

Eerwaarde Meester

Hoe wilt U dat bereiken, Br. 2e Opz.?

2e Opziener

Door Geloof, Hoop en Liefde. Geloof in de O.B.d.H., Hoop op de overwinning van het Licht, en Liefde tot offer bereid.

Eerwaarde Meester

Moge Geloof ons schragen, Hoop onze kracht zijn, en Liefde ons bezielen.

De Eerwaarde Meester geeft de slagen, die door de Opzieners worden herhaald.
**   *   *   /   **   *   *   /   **   *   *   /   *
Eerwaarde Meester

Het Kapittel is geopend. Bbr., herneemt Uw plaatsen.

Doel van de bijeenkomst

Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders, wij zijn weer samen in de Donkere Kapittelzaal, de ruimte waar wij allen doorheen zijn gereisd om tot het Licht te komen.

Er kwam een ogenblik waarop wij instemmend antwoordden, toen de Eerwaarde Meester ons vroeg: ‘Aanvaardt u het kruis?’

Bij die zware vraag willen wij vandaag stilstaan, en bij de vraag die erop volgt: ‘Wist ik wel waar ik op antwoordde?’ Wij hadden immers geen benul van wat ons te wachten stond, van wat het betekende het kruis op ons te nemen.

Nog steeds kunnen wij ons bij tijd en wijle afvragen wat dit kruis voor ons betekent. Of: wat ons kruis is. Hoe wij het dragen, en hoe het ons draagt.

In dat kruis kunnen wij het leed dat ons raakt treffen en het lot dat ons gegeven is. Wij treffen er de verantwoordelijkheid om het geestelijke en het stoffelijke te verenigen, om onze gekoesterde idealen te toetsen aan de werkelijkheid. En wij treffen er de bestemming: de vraag of ons streven wel gericht is op het plan van de Meester.

Zo komen wij op het punt waarop wij het kruis moeten aanvaarden, steeds weer, in de wetenschap dat ons weten tekortschiet, ons handelen onvolkomen is, en ons streven – ach, ons streven – soms zo zinloos lijkt.

Betekenisloos; zeker met het oog op de eenzaamheid die op de Kruisgang volgt en die wij het liefst ontlopen.

( stilte )

Ik stel u daarom, terwijl u hier zit, nogmaals de vraag, ter overdenking:

‘Aanvaardt u het kruis?’

( stilte )
Aan het einde van de stilte staat de Kandidaat op uit de Rijen en gaat tussen de Opzieners staan.

Plaatsbepaling

Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders Opzieners, voordat deze vraag ons werd gesteld, bij onze verheffing tot Soeverein Prins van het Rozekruis: wat was er nodig om tot het punt te komen waarop wij haar konden beantwoorden?

1e Opziener

E.Mr., wij hebben gereisd, op zoek naar het Woord, en wij vonden de drie Lichten: Geloof, Hoop en Liefde.

2e Opziener

Geloof, het vaste vertrouwen in de Wijsheid van de O.B.d.H.
Hoop, het vaste vertrouwen in de Kracht die ons niet begeeft.
Liefde, het leven in de Schoonheid van de O.B.d.H.

Eerwaarde Meester

En waar brengen die Lichten ons?

1e Opziener

Tot aan het kruis, E.Mr.

Eerwaarde Meester

Wat wordt ons daar gevraagd?

2e Opziener

Dat, E.Mr., kan Broeder Redenaar ons wijzen.

Eerwaarde Meester

Br. Redenaar, u heeft het woord. Br. Ceremoniemeester wil de Broeder Prins bijstaan in de reizen.

De Redenaar verheft zich van zijn zetel en begint te spreken zodra de Ceremoniemeester op zijn plaats is.
Redenaar

Wanneer de Prins zijn reizen aanvangt, weet hij wat hij zoekt. Het Woord.

De Kandidaat reist naar het Licht Wijsheid door een volledige ronde (via N. O. Z. W.) te gaan door de Kapittelzaal.

Het Licht Geloof wordt ontstoken in het Oosten.
Redenaar

Het Geloof in de Wijsheid van de O.B.d.H. geeft ons ook bij de zwaarste beproevingen houvast in ons geloof in het leven, in onze medemens, in ons hoger zelf.

De Kandidaat reist naar het Licht Kracht door een volledige ronde (via N. O. Z. W.) te gaan door de Kapittelzaal.

Het Licht Hoop wordt ontstoken in het Oosten.
Redenaar

Kracht is Hoop. De Hoop op de Almacht van de O.B.d.H. zal ons ook bij de grootste rampen en teleurstellingen steeds nieuwe levensmoed en levenskracht geven, om de weg die wij moeten en willen gaan, voort te zetten.

De Kandidaat reist naar het Licht Schoonheid door de ronde (door N. naar O.) te gaan door de Kapittelzaal.

Het Licht Liefde wordt ontstoken in het Oosten.
Redenaar

Onze Laatste en Hoogste Schoonheid is: te leven in de Schoonheid van de O.B.d.H. Schoonheid is Liefde. Daar gaat het om: de allesomvattende Schoonheid van de Liefde.

De Kandidaat wordt in het Oosten geplaatst met het gezicht gericht op het Oosten.

( even rust )
Redenaar

Het Licht waarvan hij de stralen zag, nodigt hem uit om dieper de duisternis in te trekken. Hij moet verder afdalen. Hij moet de straten door, waar zijn overtuigingen bespot worden: de Via Dolorosa. Hij moet de moed die hij onderweg verzamelde zien wegglippen. Hij moet de genegenheid en geborgenheid, zijn erkenning, zien verdampen.

Eerwaarde Meester

Kan de Prins dit uit eigen kracht?

Redenaar

Wendt hij hiertoe zijn eigen wilskracht aan, dan aanschouwt hij slechts zijn eigen hersenspinsels. Hoe graag hij ook wil: de weg die nodig is, zal hij zo nooit gaan.

Eerwaarde Meester

Wat dient hij dan af te leggen?

Redenaar

Niets, E.Mr. — Er wordt voor hem afgelegd.

Eerwaarde Meester

Wat wordt dan van hem verwacht?

Redenaar

Het kruis op zich te nemen.

Eerwaarde Meester

Ik dank u, Br. Redenaar, voor uw arbeid. Herneemt u uw plaats.

Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders Prinsen, de Kruisgang, zoals die ons bekend is geworden, stelt een gebed centraal: een bede om kracht die ons als vrijmetselaren iets verplicht. Wij ontdekken samen deze verplichting tegenover de waardigheid van de medemens: overgave betekent dat wij actief aangaan wat onszelf of anderen benauwt. Dat wij, u en ik, de moeite aangaan die het kost om weg te nemen wat ons scheidt. Ook wanneer dat ten koste gaat van wie wij zijn. Ook wanneer wij onszelf moeten verloochenen.

Eerwaarde Meester

Aanvaardt u het kruis, Br. Prins?

De Kandidaat antwoordt instemmend.
Eerwaarde Meester

Algoed. Neem dan het zwarte laken weg dat over het Tableau ligt.

Het Tableau is bedekt met een zwart laken.

Scroll langzaam verder
De Kandidaat heeft het zwarte laken naar zich toe getrokken en houdt het vast. Het ruwe houten kruis is onthuld, liggend in de donkere aarde.
Eerwaarde Meester

Uw Kruisgang, Eerwaarde Broeder, is hiermee begonnen.

Laat ons thans die Kruisgang samen gaan.

Het Zwarte Kleed wordt om de Kandidaat geslagen.
De Eerwaarde Meester legt de handen op beide schouders van de Kandidaat.
De Ceremoniemeester loopt voorop met de Acaciatak.
De Opzieners volgen in de stoet.
In het Oosten Eerwaarde Meester

Geef ons de kracht om onze vreugde én verdriet met graagte te dragen.

In het Zuiden 2e Opziener

Geef ons de kracht om onze liefde dienend vruchtbaar te maken.

In het Westen 1e Opziener

Geef ons de kracht om nooit de armen te verachten of onze knie te buigen voor aanmatigende macht.

In het Noorden Eerwaarde Meester

Geef ons de kracht om onze gedachten ver te verheffen boven de kleinigheden van alle dag.

De stoet komt aan in het Oosten.
De Opzieners en de Ceremoniemeester blijven staan. De Eerwaarde Meester houdt de Kandidaat nog vast en draait hem naar het Tableau.
In het Oosten Kandidaat

Geef ons de kracht om dat wat wij kunnen, (legt handen op zijn eigen schouders, de Eerwaarde Meester laat los) liefdevol te onderwerpen aan uw wil.

( stilte )
Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders, schaart u zich met ons rond het Tableau en stelt u in het Teken van de Goede Herder.

Eerwaarde Meester

Wanneer wij op onze reizen, in ons leven, op een punt komen waarop wij moeten aanvaarden dat wij niets kunnen doen – dat de wereld te groot is om te veranderen, dat de last te zwaar is om te dragen – dan maken wij de Kruisgang. Want op dat moment, in de confrontatie met de zwaarte, nemen wij verantwoordelijkheid voor wat er van ons gevraagd wordt.

Ook al weten wij niet wát er van ons gevraagd wordt.

Dit is het moment van het zaaien in de Gezellengraad, waarop de ruwe aarde waarmee wij moeten werken zichtbaar wordt. Het is hetzelfde moment waarop de Meester zich geheel geeft.

Zo vraagt het ons, Eerwaarde Broeders, onszelf te geven.

De Kandidaat geeft het laken aan de Eerwaarde Meester.
Eerwaarde Meester

Om met overgave, met al ons kunnen, de Liefde dienend vruchtbaar te maken.

Herneemt uw plaatsen, Broeders.

Terwijl eenieder zit en luistert naar de klanken, vouwt de Eerwaarde Meester het laken op en legt het aan de voet van het Kruis. Daarna neemt hij zijn plaats in het Oosten in.
De Eerwaarde Meester spreekt enkele woorden over de vruchtbaarheid van de arbeid, bedankt de officieren en de kandidaat, en gaat daarna over tot de sluiting van het Kapittel.

Sluiting

Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders, het is mijn voornemen deze plechtigheid te beëindigen. In orde broeders! Br. 1e Opz., wat is nu onze taak?

1e Opziener

Bouwen aan de Tempel bezield door de geest van Liefde als blijmoedig drager van het Kruis.

Eerwaarde Meester

Aan welke Tempel bouwen wij, Br. 1e Opz.?

1e Opziener

Aan de Tempel in onszelf en in onze medemensen.

Eerwaarde Meester

Br. 2e Opz., hoe laat is het?

2e Opziener

Het is het uur van de stilte. Het uur waarin het zaad in de donkere aarde rust en het Woord wordt bewaard.

Eerwaarde Meester

Eerwaarde Broeders Prinsen, in dit gezegend uur, waarin de mens beseft hoe hij waarlijk mens kan zijn, roep ik U toe: “Bewaart het Woord in de stilte van uw gemoed, totdat de tijd vervuld is!”

En hiermee, Soeverein Prinsen van het Rozekruis, sluit ik dit Kapittel! Emmanuel!

Allen

Pax Vobis!

De Eerwaarde Meester geeft de slagen, die door de beide Opzieners worden herhaald.
**   *   *   /   **   *   *   /   **   *   *   /   *
Eerwaarde Meester

Het Kapittel is gesloten, gaat heen en bewaart de kiem in het hart.

( er klinken nog enkele woorden )
Geef ons kracht

Geef ons de kracht
om onze vreugde én verdriet
met graagte te dragen.
Geef ons de kracht
om onze liefde
dienend vruchtbaar te maken.

Geef ons de kracht
om nooit de armen te verachten
of onze knie te buigen voor aanmatigende macht.

Geef ons de kracht
om onze gedachten ver te verheffen
boven de kleinigheden van alle dag.

Geef ons de kracht
om dat wat wij kunnen,
liefdevol te onderwerpen aan uw wil.